در شرايطي كه كمي پيش از نمايش فيلم بيضايي در جشنواره توسط يكي دو تن از فيلمسازان سرشناس اين شائبه درباره چند تن از منتقدان فيلم بهوجود آمده بود كه بهواسطه دريافت پول آثار را نقد ميكنند، موضعگيري اين منتقدان در جشنواره عليه فيلم بيضايي خودآگاه و ناخودآگاه اين شائبه را در اذهان مخاطبان خاص و عام تشديد كرد، به نحويكه چون همه ميدانستند موضع اين منتقدان درباره آثار بيضايي همواره مثبت بوده و نظر آنها هميشه در اينباره موافق بوده است، موضعگيري ناگهاني اين منتقدان شائبههاي ذهني را در اين باره تشديد كرد.
نكته اين بود كه چه عاملي باعث شده است برخي اينگونه موضعگيري شديد عليه«وقتي همه خوابيم» داشته باشند؟ البته نقد برخي ديگر از منتقدان ( از جمله نقد نگارنده اين فيلم در زمان جشنواره كه در امتياز به چاپ رسيد) در ذهنيت منتقدان همكار كه عليه بيضايي جوسازي كرده بوده ترديد بوجود آورد و آنها در نوشتههاي بعديشان، نكات اشاره شده به ضعف نقد ايشان از جانب مخالفانشان را كه اشاره به برخورد احساساتي و سليقهاي با اين فيلم كرده بودند، تلاش كردند با نگاهي معقولتر دلائل مخالف خود را با «وقتي همه خوابيم» ابراز كنند اما به مصداق شعر «تا سيه روي شود هر كه در او غش باشد» برخي از اين منتقدان كه به موضع خويش اصرار ورزيدند، درآمدند و با لجاجت تمام همت گزيدند تا به هر نحوي سليقه خود را توجيه كنند. از سوي ديگر چون آن شائبه دريافت مالي ايشان از سوي برخي از تهيه كنندگان تشديد شده بود عدهاي ديگر از سينماگران و حتي منتقدان با تشديد اين شائبه به تهمتزني درباره منتقدان مخالف بيضايي پرداختند و تا مرز تفريط در اين باب پيش رفتند بدون شك اگر موضع مخالفان بيضايي در جوسازي كه عليه«وقتي همه خوابيم» به راه انداختند مستدل و منطقي بود عدهاي اينگونه نميتوانستند بر عليه آنها به ايراد تهمت بپردازند و آنها را متهم به دريافت رشوه از فلان تهيه كنندهاي كه با بيضايي به مشكل برخورده بود كنند.
ادامه مطلب
